bazı çiçekler varmış; baharın erken demlerinde ansızın başlayan birkaç güneşli güne kanıp mevsim döndü sanır, bütün tomurcuklarını şen şakrak patlatır, ne var ne yok açarlarmış. isimleri de pek güzel, “göze alan çiçeği” diyorlar. muhtemel ki mevsimin yerde kalmış son karı arasından fışkıran bir kardelen yahut bir dağ menekşesidir bu. yoluna baş koyup, doğru dürüst göremediği baharın şehidi yani. yine de sanmam ki, halinden şikâyeti olsun.
işte dünya, bu çıkarsız adanmalara borçlu olduğu ışığı, en kirli aldanmalara tahvil edenlerin elinde. göze alan çiçeğinin fışkırdığı toprağa gömülür bir gün… bir gün!
