Kendimi bildim bileli yazıyorum. İstikrarlı olduğum tek konu bile diyebilirim bunun için. Elimden gelen başka şeyler de var elbet ama elimi görmek istediğim daha güzel bir yer yok sanırım. Yazar değil, yazanım. Tam da bu noktada başıma gelebilecek en büyük felâket yazdıklarımı kaybetmek olabilirdi sanırım. Oldu da. Özellikle 2007 ile 2013 yılları arasında yazdığım yazıların birçoğunu kaybetmiştim. Şimdi bir yapay zeka yardımıyla geri çağırıyorum onlardan bazılarını. Hepsi değilse de bir kısmı bu davetime icabet ettiler, sağ olsunlar… İki gündür bunun büyük mutluluğu içindeyim ve kısa bir süre içerisinde bu yazıları “Arşiv” etiketiyle burada da ara ara paylaşmayı düşünüyorum. Umarım sizler de beğenirsiniz.
İçten selamlar ve teşekkürler.
EMRE DURSUN
Temmuz ’24, Grünberg
