Had Bildirenler Korosu

“Türk” Adalet Sistemi garabetinin en karakteristik örneklerinden biri olan Hrant Dink cinayeti davası ‘yeniden’ başlar başlamaz hep birlikte gördük ki, bu yakada pek “yeni” bir şey yok hâlâ. Hem de hiçbir manada. Continue reading “Had Bildirenler Korosu” →

Atlas: Gazze

Oldum olası atlasları çok sevdim ben. Çocukluğumun, ilkokul çantalarına sığdırdığım küçük atlaslarıyla henüz vedalaşmış, ilk gençliğimden gün almaya hazırlanıyordum ki; şu gösterişli, eski İstanbul evlerinden birinin salonunda birbirine uzak sayılabilecek iki duvarın arasındaki genişçe bir duvara boylu boyunca asılmış, kocaman dünya haritasının hemen önüne kurulmuş Continue reading “Atlas: Gazze” →

Şavkar Altınel, Oğuz Atay ve ‘hırlamak’

Tutunamayanlar
Tutunamayanlar

“Oğuz Atay denince aklıma ilk gelen başarısızlık oluyor. Yarattığı kahramanların ‘tutunmak’ konusundaki dillere destan başarısızlığından değil, Atay’ı -ya da daha doğrusu, okuduğum tek yapıtı Tutunamayanlar’ı- sevmeyi başaramamış olmamdan söz ediyorum. Continue reading “Şavkar Altınel, Oğuz Atay ve ‘hırlamak’” →

Dinle Aleksandros!

Alexandros Grigoropoulos
Alexandros Grigoropoulos

Gördün mü Aleksandros (Alexandros Grigoropoulos), hayat nasıl devam ediyor tam da bittiğini sanırken? Nasıl ardı arkasına ipe diziliyor gencecik ömrünün öfkesini adadığın karanlıklar.

Hayat, Aleksandros, hayat tam da hayat gibi karşımızda dikiliyor uzunca bir zamandan sonra. Hayat, kendisini katleden failinin yüzüne nasıl vuruyor rezilliğini. Nasıl çıkarıyor acısını onca sinmiş ve sus pus kesilmiş anların. Kaçıp merdiven altlarına saklanan, atılan gaz bombalarının üzerine giderken nefesi gırtlağında tıkanıp kalan; şakağından, göğsünden, ama sen de bilirsin ki en çok sırtından vurulan çocuklarının çığlığını, nasıl devasa bir seste toplayarak çıkıyor meydana hayat, baksana. Continue reading “Dinle Aleksandros!” →