“Herkesi Kucaklayan Yeni Türkiye”

Türkçe, enteresan bir dil; neyin, ne zaman, ne anlama geleceği hiç belli olmuyor. “Götürmek”, “bindirmek”, “geçirmek”, “yapıştırmak”, “kucaklamak”, “yerleştirmek” gibi, başta masum görünen ama çetrefilli zamanlarda ne tür bir eyleme hizmet edeceği hiç belli olmayan oynak fiillerimiz, onlardan geri kalmayan sözcük ve söz öbeklerimiz hayli fazla. Continue reading ““Herkesi Kucaklayan Yeni Türkiye”” →

Kâinatta bir renk: Marquez

Gabriel Garcia Marquez
Gabriel Garcia Marquez

Bir tanrı varsa, ondan sonra en çok canlı yaratan kudret, Balzac diye bilinir. Bizim, çağdaşı olma keyfini ve gururunu tattığımız Marquez ise, kâinatta, hiç kesintisiz en uzun süren yağmuru yağdıran kudrettir. “Yüzyıllık Yalnızlık” toprağı hiç değilse kuraklıktan böyle sıyrıldı: Çünkü “yağmur tam dört yıl, on bir ay, iki gün yağdı.” Continue reading “Kâinatta bir renk: Marquez” →

tecrit

60ahmet kaya’dan “merhaba’yı esirgeyen”, hrant dink’i “yalnızlaştıran”, tezer özlü’nün “içini kemirten”, oğuz atay’ı görmezden gelerek “cezalandıran” çoğunluk, bizden farklı insanlardan oluşuyor sanmayalım. öyle biz ve bizden, öyle aşina ki bütün bu suretler. bir yabancı “yalnızlaştıramaz” zaten hiç kimseyi. Continue reading “tecrit” →