“antikahraman” denilebilecek türden insanı sadece romanlarda, filmlerde severiz, gerçek hayatta sakınılması gereken bir şeydir o. niye? Continue reading “mesele”
Author: Emre Dursun
29 Ağustos 1985'te, İstanbul Beyoğlu'nda doğdu. İstanbul Bilgi Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi'nde Tarih okudu. BBC & British Council ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti işbirliği ile hazırlanan özel sertifika programı çerçevesinde kısa süreli Gazetecilik öğrenimini gördü. Uzun yıllar grafikerlik, çeşitli gazete ve internet sitelerinde muhabirlik, editörlük ve köşe yazarlığı yaptı. İki yıl süre ile Muğla'da yayınlanmakta olan Ege Haber gazetesinin yayın direktörlüğünü yürüttü. 2007 yılında kurduğu Kronik Muhalif internet sitesi, içinden çok değerli genç yazarlar ve alternatif mecralar çıkaran bir yayın olmakla birlikte, Galatasaray Üniversitesi'nden Munise Nur Aktan'ın yüksek lisans, Simon Fraser Üniversitesi'nden (Kanada) Pınar Gürleyen'in ise doktora tezinde sivil bir gençlik hareketi ve bağımsız, demokratik bir medya organı olarak ele alındı.
İlk yazısı Ocak 2003 tarihinde Kaçak Yayın dergisinde yayımlandı. Bu tarihten itibaren Radikal, Radikal Genç, Radikal İki, Kronik Muhalif, Red Haber, Bianet ve Kaos GL gibi yayın organlarına yazdı. 2020-2021 yılları arasında Düşyeri için "Çocuk Sözlüğü"nü kaleme aldı ve çocukların sözcük dağarcığının gelişmesini hedefleyen bu proje için yaklaşık 2000 kelimeyi hikâyeleştirdi. 60'tan fazla hikayesi Düşyeri (Uppy) aplikasyonunda sesli ve görsel kitap olarak yayımlandı.
"İda Kitaplığı" projesini başlatarak Çanakkale'nin Bayramiç ilçesine bağlı Külcüler, Çırpılar ve Gedik köylerinde üç ayrı kütüphanenin kurulmasına öncülük etti. Türkiye Yazarlar Sendikası üyesidir ve şu sıralarda Haftalik.net için çalışmaktadır.
Bütün bu bilgilerden daha önemlisi, 3 Ocak 2018'den beri Atlas Ali adında muazzam bir çocuğun babasıdır.
Sosyal Medya: @dremproed
ulus baker
“yazmak, iletişim kurmak değil, DİRENMEKTİR!”
ulus baker
Kahrolsun Gary, yaşasın Ajar!
HAFIZANIN RAFLARI III
“İnsan olmak ne zor, değil mi Momo?” diye sorsanız, aklına birdenbire gelmeyen kalmaz muhtemelen ve Madam Rosa’nın evinin bulunduğu binadaki daracık merdivenlerin basamaklarına ya da bir kaldırıma oturup, “danalar gibi” ağlamaya başlar! “Danalar hiçbir zaman ağlamazlar, deyim böyle gerektirir.” Continue reading “Kahrolsun Gary, yaşasın Ajar!”
“sesim, tanınmaz bir çocuk sesi”: CEMAL SÜREYA
1931 yılında, Erzincan’ın Tercan ilçesinde, Alevi bir ailenin çocuğu olarak geldi dünyaya Cemal Süreya. Çocukluğunu ve ilkgençliğini geçirdiği memleketini daha sonraki yıllarda tek bir görüntüyle hatırladı yalnızca. Türk şiirinin en erotik motiflerini işleyen şairlerinden biri olmasında kuşkusuz, aklının kesmeye başladığı yıllarla yaşıt meraklı, hatta amiyane tabirle “dikizci” kişiliğinin etkisi büyüktü. Çevresindeki insanların hep “makul” bildiği Süreya, doğduğu şehirde ailesinin taşındığı son evin damına çıkmış, gözlerini fal taşı gibi açmış, hemen evlerinin yanındaki avluda olanları seyrediyordu gizlice. Arada bir gelen giden var mı diye etrafını kolaçan edip, sonra yine yandaki avluya dikkat kesiliyordu… Zira mevzu, “derindi”! Continue reading ““sesim, tanınmaz bir çocuk sesi”: CEMAL SÜREYA”
Kaside
Orhan Veli’nin en güzel şiiri, “Kaside”dir benim gözümde. Continue reading “Kaside”
Suret ve Sırat
HAFIZANIN RAFLARI II
Bütünde gördüğümüz ilk şey, hikâyenin tonlarını belli oranda taşısa da, aslında bize yolun kendisiyle ilgili en az doğru bilgiyi verecek şeydir. İnsan açısından düşünüldüğünde, Continue reading “Suret ve Sırat”
‘Emrolunduğun gibi dosdoğru ol’
Bir ateistin bir ya da birkaç Müslüman için utanması, sadece o Müslüman(lar) için değil, ateist için bile günahtır ve bir ateistin günaha girmeyi başarması, tuhaftır. İçinde yetiştiği ailenin bir kapısı Aleviliğe, bir kapısı da Sünnîliğe açılan biri olarak ben bunu başarmış durumdayım. Allah ya da Darwin, sebep olanlardan razı olsun. Böyle bir metnin, “katlimi vacip” kılacak bir iklim yaratacağı şüphesini duya duya, yaradana (her kimse) sığınıyorum. Bunu yaparken de tevekkül ve sükûnet içinde kalamıyor, bir bedbahtlıktan bir başka bedbahtlığa düşüyorum. Duaya durdum ey hakikat sahibi, kabul eyle!Hatırlayışın Kronolojisi
HAFIZANIN RAFLARI I
Hafızamızı işgal eden ilk anılar, işaretler, olaylar mühimdir. Öyle ki, ağacın eğildiği vakittir bunlar ve ilk anımsanan şeyler bize bile, bizimle ilgili sandığımızdan da fazla fikir verir. Hafıza işlemeye başladıkça süzülüp gidenler vardır ve bir de eleğin üzerinde kalanlar; hatırlayışın kronolojisi insanın bir birey olarak da nasıl oluştuğunun tarihidir. Continue reading “Hatırlayışın Kronolojisi”
